Kleuren van Marokko: schilderijen vol licht, kleur en herinnering

Tussen 2024 en 2025 reis ik meerdere keren door Marokko. Eerst de stilte van de woestijn. Later de ruige schoonheid van het Atlasgebergte. In een bergdorp waar ik niemand ken word ik uitgenodigd binnen te komen. Een vrouw pakt mijn hand. Ze zegt niets, maar haar blik is open. Binnen schenkt ze thee. Ik zie hoe ze met de hand kleden weeft in diepe kleuren – saffraan, roodbruin, zachtgeel. Buiten drogen de wollen stoffen in de zon liggend tegen de heuvel.

De dagen beginnen vroeg. De zon die op komt, de geur van vuur, het eerste licht dat de bergen raakt. Soms schets ik zittend aan de rand van het dorp, daar waar je de zonsopgang het mooiste kunt zien, in stilte. Soms alleen een kleurvlak, een ritme. Later, thuis in mijn atelier, komen die indrukken terug en ontstaan de schilderijen.

Herinneringen in lagen

De werken in Kleuren van Marokko zijn geen letterlijke landschappen. Ze zijn herinneringen – aan geur, licht, warmte, eenvoud. Aan zachte gesprekken zonder woorden, en aan momenten waarop stilte genoeg is.

Sommige schilderijen ontstaan al tijdens de reis, zoals Thuis onder sterren – op een dakterras in het Atlasgebergte. De ondergrond is opgebouwd uit vloeibare lagen ecoline en waterverf. Een stukje Arabisch schrift uit een verpakking van de markt wordt collage.

In Zacht ontwaken voel ik opnieuw de geur van vers brood, de koude grond en de warmte van de eerste zonnestraal.

Ochtend in het Atlasgebergte is opgebouwd in lagen van honing, mahonie en roze – als mist die langzaam optrekt.

Zwevend moment toont één enkele bloem, licht en los. Een herinnering aan het vluchtige. En in In het zachte ochtendlicht zit het verlangen naar wat je niet hoeft te begrijpen, maar wel kunt voelen.

Ik werk met materialen die meebewegen met het moment: water, ecoline, inkt. Ze laten sporen achter. Net als reizen dat doet.

Wat ik hoop dat jij voelt

Wat deze collectie met me doet, is moeilijk in woorden te vatten. Er zit een vertraging in, een zachtheid. Het is geen verslag, geen reisgids, maar een herinnering aan wat bleef hangen. Aan het mogen kijken. Aan verwelkomd worden zonder uitleg.

Een vrouw in het dorp schenkt me thee in. Ze zegt niets, maar haar ogen zeggen genoeg. We zitten daar in stilte, en ik voel: dit wil ik bewaren. Niet als foto, maar als gevoel.

Dat gevoel is wat ik hoop over te brengen met deze schilderijen. Zonder uitleg. Zodat jij kunt kijken, voelen, en misschien geraakt wordt door iets dat je zelf herkent.

Laat je inspireren – in kunst of in jezelf

Wil jij ook even loskomen van je dagelijkse patronen? Laat je meenemen door mijn originele kunstwerken – te koop in mijn webshop – of ontdek wat er in jou ontstaat tijdens een creatieve workshop. Alleen, met vrienden of als team.

• Bekijk de volledige collectie in de webshop

• Reserveer een plek in een workshop

• Of neem contact op voor een sessie op maat

Let go • Move • Grow

Irene Tinke